Belfedar – drzwi na świat – wywiad z Joanną Krawczyk i Magdą Braksator

DSC_2013Dziś spojrzymy na grę jak na narzędzie pracy nauczyciela czy trenera. O kooperacyjnej grze Belfedar i edukacyjnej mocy planszówek opowiada Joanna Krawczyk i Magda Braksator z Fundacji Evens zajmującej się promocją poszanowania kulturowej i społecznej różnorodności w Europie.

Czym jest Belfedar?

Joanna Krawczyk: Belfedar to gra koedukacyjna stworzona wspólnie przez Universite de Paix i Fundację Evens. Warto ja wykorzystać w grupie, która nie jest dobrze zintegrowana lub w której pojawiają się konflikty, a nie dysponujemy odpowiednimi narzędziami do ich konstruktywnego rozwiązania. Oprócz uczenia jak w pokojowy, pozytywny sposób rozwiązywać grupowe nieporozumienia, pokazuje wagę kompetencji społecznych, które ta gra rozwija: empatii, umiejętności słuchania i współdziałania na rzecz wspólnego sukcesu.

Magda Braksator: To gra, w której przyjemność płynie z działań na rzecz grupy, a zwycięstwo można osiągnąć tylko dzięki współpracy z innymi. Tylko poprzez negocjowanie, osiąganie kompromisów i wzajemną pomoc zadania w grze mogą być rozwiązane, a gracze mogą cieszyć się wygraną. 250 zadań zaproponowanych w tej grze to działania wymagające współpracy z innymi z wykorzystaniem różnego rodzaju aktywności i środków wyrazu, jak gestykulacja, rysunek, gry słowne, pismo, ruch czy śpiew. Ma to stworzyć atmosferę umożliwiającą każdemu ćwiczenie własnych talentów. Zdolności poszczególnych graczy uzupełniają się i pozwalają łatwiej wykonywać zadania. Uwielbiam Belfedara. Ta gra bardzo pomogła mi w odczytaniu moich emocji i poznaniu moich najbliższych. Uzmysłowiłam sobie, jak jesteśmy do siebie podobni. I że zawsze możemy na siebie liczyć.

belfedar_box_3dJak doszło do powstania gry?

Joanna Krawczyk: Belfedar jest efektem wieloletniej współpracy Fundacji Evens z Universite de Paix. Gra powstała 6 lat temu, w oryginale przeznaczona była na rynek francuski. Gdy postanowiliśmy wydać ją w Polsce, zaprosiliśmy do współpracy Centrum Edukacji Obywatelskiej, które pomagało nam w dopasowywaniu gry do polskiego kontekstu i testowało jej funkcjonalność. CEO jest naszym partnerem promocyjnym i dystrybuuje Belfedara poprzez księgarnię Civitas.

Do kogo jest ta gra kierowana?

Joanna Krawczyk: Główną grupą docelową są dzieci i młodzież, ale gra świetnie sprawdza się również jako narzędzie integracyjne, np. podczas warsztatów lub seminariów, jako element poznawania członków grupy.

Planszowki_na_Narodowym 281Czy jest tryb gry, który nie wymaga moderacji?

Magda Braksator: Obecność animatora jest niezbędna w trakcie gry. Powinien on angażować się w wykonywanie zadań, wyrażać własne odczucia, analizować swoje obserwacje tak samo jak reszta uczestników. Zaangażowanie się animatora zachęca innych do wyrażania swoich emocji. Powstaje w ten sposób nowy rodzaj dynamiki, dzięki temu animator może zobaczyć uczestników gry w nowym świetle, dostrzec niezauważone wcześniej cechy i zdolności. Może on także podkreślać związki między działaniami i wydarzeniami w trakcie gry a rzeczywistością. Zadania na kartach do gry różnią się stopniem trudności i animator może usunąć niektóre karty, zmienić ich kolejność, np. umieścić zadania łatwe na początku, a nawet dostosować je do wieku, liczby, potrzeb i poziomu koncentracji uczestników. Animator czuwa również nad przestrzeganiem zasad: może je przypominać, pilnuje stopera w odpowiednich momentach. Ostatecznie to on określa, czy uczestnicy wykonali zadanie, czy nie, ale może się w tej sprawie porozumieć z grupą.

Kto jest autorem Belfedara? 

Joanna Krawczyk: Belfedar to owoc współpracy Fundacji Evens z belgijskim Université de Paix. Ilustarcje do polskiej edycji zrobił świetny artysta, znany głównie z projektów outdoorowych, Swanski.

W grze są ciekawe, drewniane elementy – „drzwi”. Do czego służą?

Joanna Krawczyk: Drzwi symbolizują kolejne etapy w dochodzeniu do wyjścia z lochu twierdzy Belfedar. Po każdym, wspólnie rozwiązanym zadaniu, gracze mogą otworzyć jedne drzwi. Gra kończy się, gdy wszystkie wrota są otwarte. Ale uwaga, jeden niewłaściwi ruch lub błędna odpowiedź i wrota mogą się na powrót zatrzasnąć!

Czego jeszcze może uczyć gra planszowa? 

Magda Braksator: To świetna forma rozrywki, ale również doskonałe narzędzie do przemycania wiedzy. W czasach dominującej kultury audiowizualnej, gra planszowa przede wszystkim umożliwia nam kontakt „face to face“ - uczy bezpośredniej komunikacji.

Joanna Krawczyk: W Fundacji Evens najbardziej lubimy gry kooperacyjne. Są doskonałymi narzędziami do budowania niezbędnych kompetencji społecznych.

Magda Braksator: Tego rodzaju gry skupiają się na budowaniu poczuciu odpowiedzialności, solidarności i zaufania w grupie. Gry kooperacyjne to idealne rozwiązanie, by przez zabawę zrozumieć czym jest współpraca i jak ważne jest budowanie pozytywnych relacji. Uczą, jak postrzegać innych. Podkreślają strategiczną rolę komunikacji i tego jak ważne jest wyjście poza pryzmat własnego ja.